BIOREMEDIATSIYA: IFLOSLANGAN HUDUDLARNI TOZALASHDA BIOTEXNOLOGIYANING IMKONIYATLARI
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Bioremediatsiya – bu mikroorganizmlar, o‘simliklar va boshqa biologik omillardan foydalanib, ifloslangan muhitni tabiiy yo‘l bilan tozalash texnologiyasidir. Ushbu usul an’anaviy fizik va kimyoviy tozalash usullariga nisbatan ekologik xavfsiz va iqtisodiy jihatdan maqbul bo‘lib, sanoat, qishloq xo‘jaligi va boshqa sohalarda keng qo‘llaniladi. Bioremediatsiyaning asosiy yo‘nalishlariga bioaugmentatsiya, biostimulyatsiya, fitoremediatsiya va mikrobiologik tozalash kiradi. Ushbu texnologiyalar turli ifloslantiruvchi moddalar – neft mahsulotlari, og‘ir metallar, pestitsidlar va toksik kimyoviy birikmalarni 468 parchalash orqali atrof-muhitni tozalashda samarali ekanligi ilmiy tadqiqotlar bilan tasdiqlangan. So‘nggi yillarda genetik modifikatsiyalangan mikroorganizmlar bioremediatsiyada faol o‘rganilmoqda. Maxsus o‘zgartirilgan bakteriyalar va o‘simliklar ma’lum ifloslantiruvchi moddalarni ancha tez parchalay olishi sababli, ushbu usul biotexnologiyaning kelajakdagi eng istiqbolli yo‘nalishlaridan biri hisoblanadi. Shu bilan birga, bioremediatsiyaning ekologik tizimlarga uzoq muddatli ta’siri ham muhim ilmiy masala bo‘lib, bu borada keng qamrovli tadqiqotlar olib borilmoqda.
Downloads
Article Details
Section
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
How to Cite
References
Singh A., et al. (2010). Bioremediation: Environmental Management Tool. Springer. (pp. 34-36, 78-80).
Ghosh S., et al. (2018). Microbial Remediation of Pollutants: Recent Advances and Future Prospects. Environmental Science & Technology. (pp. 235237, 312-315).
Das N., & Chandran P. (2011). Microbial Degradation of Petroleum Hydrocarbon Contaminants: An Overview. Biotechnology Research International. (pp. 12-14, 40-42).
Wang G., et al. (2020). Genetically Engineered Bacteria for Bioremediation: A New Era of Environmental Protection. Frontiers in Microbiology. (pp. 87-89, 120-122).