USMON AZIM SHE'RIYATIDA FONOSEMANTIK IFODALAR VA POETIK TOVUSH UYG'UNLIGI
Main Article Content
Abstract
Mazkur maqolada Usmon Azim she’riyatida fonosemantik ifodalar va poetik tovush uyg‘unligining lingvopoetik tabiati tahlil qilinadi. Shoir idiolektida tovush va ma’no munosabati, unli va undosh fonemalarning ritmik takrori, alliteratsiya va assonans hodisalarining poetik mazmunni shakllantirishdagi o‘rni okkazional birliklar misolida yoritiladi.
Downloads
Article Details
Section

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
How to Cite
References
Воронин С. В. Основы фоносемантики. – Л.: Изд-во ЛГУ, 1982. – C. 15; Якобсон Р. Звуковой облик языка. – М.: Прогресс, 1987. – С. 205.
Журавлёв А.П. Звук и смысл. – М.: Просвещение, 1991. – С. 56; Йўлдошев М. Бадиий матннинг лингвопоэтик тадқиқи. – Т.: Фан, 2008. – Б. 72
Соссюр Ф. де. Труды по языкознанию. – М.: Прогресс, 1977. – С. 101.
Усмон Азим. Сайланма. – Тошкент: Шарқ, 1995. – Б. 65.