XIX ASR OXIRI XX ASR BOSHLARIDA BUXORO AMIRLIGIDA ETNIK O'ZLIKNI ANGLASH MASALALARI XUSUSIDA
Main Article Content
Abstract
Mazkur maqolada XIX asr oxiri – XX asr boshlarida Buxoro amirligi aholisi etnik tarkibi, hududiy joylashuvi hamda etnik o‘zlikni anglash xususiyatlari tarixiy-etnografik jihatdan tahlil etilgan. Unda amirlik hududida o‘zbek, tojik, turkman, qozoq, qoraqalpoq, qirg‘iz va boshqa etnik guruhlarning joylashuvi, ularning til, diniy mansublik, xo‘jalik faoliyati va ijtimoiy-madaniy xususiyatlari yoritilgan. Ayniqsa, Buxoro shahri aholisi misolida “o‘zbek”, “tojik”, “buxorolik”, “musulmon”, “forsiy”, “eroniy” kabi etnik va ijtimoiy identifikatsiya tushunchalarining mazmuni ochib berilgan. Shuningdek, Markaziy Osiyodagi etnik jarayonlarda “turklashuv” va “turkiylashuv” tushunchalarining tarixiy mazmuni tahlil qilinib, mazkur jarayonlarni faqat mahalliy aholining boshqa etnos tomonidan majburiy ravishda turklashtirilishi sifatida talqin qilish biryoqlama ekanligi asoslangan. Maqolada Buxoro amirligi hududida etnik o‘zlikning shakllanishida uzoq davom etgan etnomadaniy jarayonlar, turli etnik guruhlarning o‘zaro aralashuvi, diniy birlik va umumiy siyosiy-madaniy makonning muhim omil bo‘lganligi ko‘rsatib berilgan.
Downloads
Article Details
Section

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
How to Cite
References
Сухарева О.А. Кварталная община позднефеодалного города Бухары ... – С. 123, 172, 181, 196, 216
Бабаяров Г., Асанов Э. Был ли этническим досоветский город? О палитрах идентичности Бухары начала XX века. – С. 43-48.
Сухарева О.А. Бухара ХIX – нач. ХХ вв. – С. 127.
Асqаров А.А. Ўзбек халqининг келиб чиqиш тарихи. – Тошкент: O‘zbekiston, 2015. – Б. 29-31
Толстов С.П. Основные проблемы этногенеза народов Среденей Азии // СЭ, 1947. №VI-VII. – С. 304
Кармышева Б.Х. Очерки этнической истории южных районов Таджикистана и Узбекистана. – М.: Наука, 1976. – С. 76
Кюгелген Анке фон К. Легитимация среднеазиатской ... – C. 22-23.
Махмуд ибн Вали. Море тайн относително доблестей благородных (география). Введение, перевод, примечания, указатели Б. А. Ахмедова. – Ташкент: Изд-во «Фан» УзССР. – C. 32-33, 56, 86.
Амир Файзулла. Эрурман Туркистон наслидан / www.kh-davron.uz
Bregel Y. An Historical Atlas of Central Asia. – P. 70-78.
Ханыков Н.В. Описание Бухарского ханства. – СПб, 1843. – С. 53-65; Гребенкин А.Д. Таджики. Узбеки. / Русский Туркестан. Сборник. – М., 1873. – С. 1-50, 51-110.
Хомидов Д.Р. Лингвистическое исследование гидронимов региона исторического проживания таджиков в Мавераннахре. Автореф. дисс. докт. фил. наук. – Душанбе: ТНУ, 2018. – С. 10-13.
Kamoliddin Sh.S. Ancient Türkic Toponyms of the Middle Asia (Turkic Place-Names in Ancient and Early Medieval Sources) / LAP LAMBERT Academic Publishing. – Saarbrücken, 2010. – Р. 7-10;
Бабаяров Г. Государственный строй Западно-Тюркского каганата.: Автореф. дис... докт. ист. наук. – Т.: ИВ АН РУз, 2012. – С. 19-21.
Bozorboevich R. K. The Ethnic Structure of the Population of the Bukhara Emirate //International Journal on Integrated Education. – Т. 4. – №. 12. – С. 8-12.